Homily- ആണ്ടുവട്ടത്തിലെ 13 ആം ഞായർ

ഒന്നാം വായന: 2 രാജാ 4:8-11, 13-16

രണ്ടാം വായന: റോമ 6:3-4, 8-11

സുവിശേഷം: മത്താ 10:37-42

ഈശോയിൽ ഏറെ സ്നേഹം നിറഞ്ഞ സഹോദരി സഹോദരന്മാരേ,

വിശുദ്ധ മത്തായിയുടെ സുവിശേഷം പത്താം അധ്യായം സാധാരണയായി "ദൗത്യ പ്രസംഗം" (Mission Discourse) എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. ഈശോ തന്റെ പന്ത്രണ്ട് ശ്ലീഹന്മാരെ സുവിശേഷ പ്രഘോഷണത്തിനായി അയക്കുന്നതും, അവർ നേരിടേണ്ടി വരുന്ന വെല്ലുവിളികളെക്കുറിച്ച് ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നതുമാണ് ഇതിന്റെ പശ്ചാത്തലം. ഇന്ന് നമ്മൾ ശ്രവിച്ച വചനഭാഗം ഈ ദൗത്യ പ്രസംഗത്തിന്റെ ഉപസംഹാരമാണ്. ഒരു യഥാർത്ഥ ക്രിസ്തുശിഷ്യന്റെ ജീവിതശൈലി എന്തായിരിക്കണം എന്ന് ഈശോ ഇവിടെ വ്യക്തമാക്കുന്നു.

മുൻഗണനകളുടെ ക്രമീകരണം 

"എന്നെക്കാളധികം പിതാവിനെയോ മാതാവിനെയോ സ്‌നേഹിക്കുന്നവന്‍ എനിക്കു യോഗ്യനല്ല; എന്നെക്കാളധികം പുത്രനെയോ പുത്രിയെയോ സ്‌നേഹിക്കുന്നവനും എനിക്കു യോഗ്യനല്ല. (മത്തായി 10 : 37)"

ഈ വചനം ആദ്യമായി കേൾക്കുമ്പോൾ കുടുംബബന്ധങ്ങളെ തള്ളിപ്പറയുന്ന ഒരു ദൈവത്തെയായിരിക്കാം നമുക്ക് തോന്നുക. എന്നാൽ പഴയനിയമത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ കൽപ്പനയായ "നിന്റെ ദൈവമായ കർത്താവിനെ പൂർണ്ണഹൃദയത്തോടും പൂർണ്ണാത്മാവോടും പൂർണ്ണശക്തിയോടും കൂടെ സ്നേഹിക്കണം" (നിയമാ 6:5) എന്ന വചനത്തിന്റെ പുതിയനിയമ വ്യാഖ്യാനമാണിത്.

ഇവിടെ ഈശോ സ്വയം ദൈവത്തിന്റെ സ്ഥാനത്താണ് പ്രതിഷ്ഠിക്കുന്നത്. മാതാപിതാക്കളെ ബഹുമാനിക്കണം എന്നത് ദൈവകൽപ്പനയാണ്. എന്നാൽ, ദൈവഹിതവും കുടുംബത്തിന്റെ താല്പര്യങ്ങളും തമ്മിൽ ഒരു ഏറ്റുമുട്ടൽ ഉണ്ടാകുമ്പോൾ, ഒരു ക്രിസ്ത്യാനി ദൈവഹിതത്തിനൊപ്പം നിൽക്കണം. നമ്മുടെ ഹൃദയത്തിന്റെ സിംഹാസനത്തിൽ ഇരിക്കേണ്ടത് ഈശോ മാത്രമായിരിക്കണം. ദൈവത്തെക്കാൾ ഉപരിയായി നമ്മൾ എന്തിനെ അല്ലെങ്കിൽ ആരെ സ്നേഹിച്ചാലും അത് ഒരുതരം വിഗ്രഹാരാധനയായി മാറും. ക്രിസ്തുവിനെ ഒന്നാമതായി സ്നേഹിക്കുമ്പോഴാണ്, കുടുംബാംഗങ്ങളെ കൂടുതൽ സ്വാർത്ഥതയില്ലാതെ സ്നേഹിക്കാൻ നമുക്ക് സാധിക്കുന്നത്.

അതുകൊണ്ട്, നമ്മുടെ കുടുംബബന്ധങ്ങളും സൗഹൃദങ്ങളും കൂടുതൽ പവിത്രമാകുന്നത് അവ ക്രിസ്തുവിലുള്ള സ്നേഹത്തിൽ അധിഷ്ഠിതമാകുമ്പോഴാണ്. ദൈവത്തെ ഒന്നാം സ്ഥാനത്ത് നിർത്തിയാൽ, മറ്റെല്ലാ ബന്ധങ്ങളും അതിന്റെ ശരിയായ സ്ഥാനത്ത് ക്രമീകരിക്കപ്പെടും.

കുരിശിന്റെ ദൈവശാസ്ത്രവും ജീവന്റെ രഹസ്യവും

"സ്വന്തം കുരിശെടുത്ത്‌ എന്നെ അനുഗമിക്കാത്തവന്‍ എനിക്കു യോഗ്യനല്ല. സ്വന്തം ജീവന്‍ കണ്ടെത്തുന്നവന്‍ അതു നഷ്‌ടപ്പെടുത്തും. എന്നെ പ്രതി സ്വന്തം ജീവന്‍ നഷ്‌ടപ്പെടുത്തുന്നവന്‍ അതു കണ്ടെത്തും." (വാക്യങ്ങൾ 38-39)

റോമാക്കാരുടെ ഭരണകാലത്ത് കുരിശ് എന്നത് അപമാനത്തിന്റെയും പീഡനത്തിന്റെയും മരണത്തിന്റെയും അടയാളമായിരുന്നു. ഈശോ കുരിശിൽ മരിക്കുന്നതിന് മുൻപാണ് ഈ വചനം പറയുന്നത് എന്നത് ശ്രദ്ധേയമാണ്. ശിഷ്യത്വം എന്നത് ഒരു സുഖയാത്രയല്ല, മറിച്ച് സ്വയം ത്യാഗത്തിന്റെ വഴിയാണെന്ന് അവിടുന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നു.

കുരിശ് എന്നാൽ എന്താണ്?: നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ നമ്മൾ വിചാരിക്കാതെ കടന്നുവരുന്ന രോഗങ്ങൾ, തകർച്ചകൾ, നമ്മൾ ചെയ്യുന്ന നന്മകൾക്ക് ലഭിക്കുന്ന നിന്ദനങ്ങൾ, ക്രിസ്തീയ മൂല്യങ്ങൾ അനുസരിച്ച് ജീവിക്കുമ്പോൾ സമൂഹത്തിൽ നിന്ന് നേരിടേണ്ടി വരുന്ന ഒറ്റപ്പെടലുകൾ—ഇവയെല്ലാമാണ് നമ്മുടെ കുരിശുകൾ.

ജീവന്റെ വൈരുദ്ധ്യം: സ്വന്തം സുഖവും സ്വാർത്ഥതയും മാത്രം നോക്കി ജീവൻ സംരക്ഷിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നവൻ ആത്മീയ ജീവൻ നഷ്ടപ്പെടുത്തുന്നു. എന്നാൽ ദൈവരാജ്യത്തിനും സുവിശേഷത്തിനും വേണ്ടി സ്വന്തം താല്പര്യങ്ങളെ ബലികഴിക്കുന്നവൻ (സ്വയം നഷ്ടപ്പെടുത്തുന്നവൻ) യഥാർത്ഥ ജീവൻ കണ്ടെത്തുന്നു.

ക്രൈസ്തവ ജീവിതം എന്നത് പ്രതിസന്ധികളും പ്രയാസങ്ങളും ഇല്ലാത്ത ഒരു സുഖലോലുപതയല്ല. ഓരോരുത്തർക്കും അവരവരുടേതായ കുരിശുകളുണ്ട്—അത് രോഗമാകാം, തകർച്ചകളാകാം, അല്ലെങ്കിൽ കുടുംബത്തിലെ ബുദ്ധിമുട്ടുകളാകാം. ആ കുരിശുകളെ ഭാരമായി കാണാതെ, ഈശോയോടുള്ള സ്നേഹത്തെപ്രതി സന്തോഷത്തോടെ ഏറ്റെടുക്കുക എന്നതാണ് യഥാർത്ഥ ശിഷ്യത്വം. സ്വന്തം ജീവനെ ഭൗതിക സുഖങ്ങളിൽ മാത്രം തളച്ചിടാൻ നോക്കുന്നവൻ അത് നഷ്ടപ്പെടുത്തുന്നു; എന്നാൽ ദൈവത്തിനുവേണ്ടി ജീവൻ സമർപ്പിക്കുന്നവൻ അത് നിത്യതയിലേക്ക് നേടുന്നു.

ചെറിയവർക്ക് നൽകുന്ന സ്വീകരണം

"ഈ ചെറിയവരില്‍ ഒരുവന്‌, ശിഷ്യന്‌ എന്ന നിലയില്‍ ഒരു പാത്രം വെള്ളമെങ്കിലും കൊടുക്കുന്നവനു പ്രതിഫലം ലഭിക്കാതിരിക്കുകയില്ലെന്നു സത്യമായി ഞാന്‍ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു. (മത്തായി 10 : 42)"

സുവിശേഷത്തിന്റെ അവസാന ഭാഗത്ത് ഈശോ വളരെ ലളിതമായ ഒരു കാര്യമാണ് പറയുന്നത്. വലിയ അത്ഭുതങ്ങൾ പ്രവർത്തിക്കുന്നതുമാത്രമല്ല ദൈവരാജ്യ മൂല്യം. ഒരു സഹോദരന് നൽകുന്ന ചെറിയൊരു പരിഗണന, സ്നേഹത്തോടെ നൽകുന്ന ഒരു ഗ്ലാസ്സ് വെള്ളം പോലും ദൈവ സന്നിധിയിൽ വിലപ്പെട്ടതാണ്.

ദൈവത്തിനുവേണ്ടി വലിയ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യാൻ സാധിക്കാത്തവർക്കും സ്വർഗ്ഗത്തിൽ വലിയ പ്രതിഫലമുണ്ടെന്ന് ഈശോ ഉറപ്പുനൽകുന്നു. സുവിശേഷ പ്രഘോഷകരെയും ദൈവദാസന്മാരെയും സ്വീകരിക്കുന്നവർ, അവരെ അയച്ച ക്രിസ്തുവിനെ തന്നെയാണ് സ്വീകരിക്കുന്നത്.

അവസാന വാക്യത്തിൽ ഈശോ പറയുന്നത് വളരെ മനോഹരമായ ഒരു കാര്യമാണ്: "ഈ ചെറിയവരില്‍ ഒരുവന്‌, ശിഷ്യന്‌ എന്ന നിലയില്‍ ഒരു പാത്രം വെള്ളമെങ്കിലും കൊടുക്കുന്നവനു പ്രതിഫലം ലഭിക്കാതിരിക്കുകയില്ലെന്നു സത്യമായി ഞാന്‍ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു." (വാക്യം 42). അക്കാലത്തെ പലസ്തീനിലെ ചൂടുള്ള കാലാവസ്ഥയിൽ വഴിപോക്കന് ഒരു ഗ്ലാസ്സ് പച്ചവെള്ളം കൊടുക്കുക എന്നത് വലിയൊരു കാരുണ്യപ്രവർത്തിയായിരുന്നു. നമ്മൾ ചെയ്യുന്ന നന്മകളുടെ വലിപ്പമല്ല, മറിച്ച് അത് ഏത് മനോഭാവത്തോടെ ചെയ്യുന്നു എന്നതാണ് പ്രധാനം. സമൂഹത്തിലെ എളിയവരിലും പാവപ്പെട്ടവരിലും ക്രിസ്തുവിനെ ദർശിക്കാൻ നമുക്ക് സാധിക്കണം. 

ഉപസംഹാരം

പ്രിയപ്പെട്ടവരേ, ഈ സുവിശേഷഭാഗം നമ്മോട് ചോദിക്കുന്ന മൂന്ന് ചോദ്യങ്ങൾ ഇവയാണ്:

1. എന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഒന്നാം സ്ഥാനം ആർക്കാണ്? ദൈവത്തിനോ അതോ എന്റെ ഭൗതിക താല്പര്യങ്ങൾക്കോ?

2. ജീവിതത്തിലെ പ്രതിസന്ധികളാകുന്ന കുരിശുകളെ ഞാൻ പിറുപിറുപ്പോടെയാണോ അതോ പ്രത്യാശയോടെയാണോ വഹിക്കുന്നത്?

3. എന്റെ ചുറ്റുമുള്ള സാധാരണക്കാരെയും എളിയവരെയും സ്നേഹത്തോടെ സ്വീകരിക്കാൻ എനിക്ക് സാധിക്കുന്നുണ്ടോ?

നമുക്ക് നമ്മെത്തന്നെ ഈ ബലിപീഠത്തിൽ സമർപ്പിക്കാം. നമ്മുടെ മുൻഗണനകളെ ക്രമീകരിക്കാനും, കുരിശുകളെ പുഞ്ചിരിയോടെ സ്വീകരിക്കാനും, മറ്റുള്ളവരിൽ ഈശോയെ ദർശിക്കാനുമുള്ള കൃപയ്ക്കായി നമുക്ക് പ്രാർത്ഥിക്കാം.

ദൈവം നമ്മെ സമൃദ്ധമായി അനുഗ്രഹിക്കട്ടെ. ആമേൻ.

If found useful please share with others

Click this icon for more articles: 🏠