Homily- ആണ്ടുവട്ടത്തിലെ 23ആം ഞായർ

ഒന്നാം വായന: എസെക്കിയേൽ 33:7-9

രണ്ടാം വായന: റോമാ 13:8-10

സുവിശേഷം: മത്താ 18:15-20

മിശിഹായിൽ സ്നേഹം നിറഞ്ഞ സഹോദരീ സഹോദരന്മാരെ,

ഇന്നത്തെ സുവിശേഷ ഭാഗത്തിലൂടെ ഈശോ നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നത് വ്യക്തിബന്ധങ്ങളിലെ വിള്ളലുകൾ എങ്ങനെ പരിഹരിക്കണമെന്നും, ക്രിസ്തീയ കൂട്ടായ്മയുടെ മൂല്യം എന്താണെന്നുമാണ്. ഒരു സഭയായി, സമൂഹമായി, അല്ലെങ്കിൽ കുടുംബമായി ജീവിക്കുമ്പോൾ തെറ്റിദ്ധാരണകളും തെറ്റുകളും സ്വാഭാവികമാണ്. എന്നാൽ ആ തെറ്റുകളോട് നാം എങ്ങനെ പ്രതികരിക്കുന്നു എന്നതിലാണ് നമ്മൾ ക്രിസ്തുവിന്റെ യഥാർത്ഥ അനുഗാമികളാണോ എന്ന് വ്യക്തമാകുന്നത്.

നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലേക്ക് വെളിച്ചം വീശുന്ന പ്രധാന ആത്മീയ ചിന്തകൾ ഇവയാണ്:

1. സ്നേഹത്തോടെയുള്ള തിരുത്തലും അഹങ്കാരം മാറ്റിവെക്കലും

ഒരു സഹോദരൻ അല്ലെങ്കിൽ സഹോദരി തെറ്റു ചെയ്താൽ, ഈശോ നൽകുന്ന ആദ്യ പടി മറ്റുള്ളവരോട് അപവാദം പറയുകയല്ല. മറിച്ച്, "നീ ചെന്ന് അവനുമായി തനിച്ചിരുന്ന് ആ തെറ്റ് അവനു ബോധ്യപ്പെടുത്തിക്കൊടുക്കുക" എന്നാണ് (മത്തായി 18:15). നമ്മളിൽ പലപ്പോഴും "അവൻ വന്നു എന്നോട് മാപ്പ് പറയട്ടെ" എന്ന അഹങ്കാരമാണ് മുൻപിൽ നിൽക്കാറുള്ളത്. എന്നാൽ, വ്യക്തിപരമായ തെറ്റിദ്ധാരണകൾ മൂന്നാമതൊരാൾ അറിയാതെ നേരിട്ട് സംസാരിച്ച് പരിഹരിക്കുന്നത് രണ്ടുപേരുടെയും ആത്മാഭിമാനം സംരക്ഷിക്കുന്നു. ക്രിസ്തീയ ശൈലി പ്രതികാരത്തിന്റേതല്ല, മറിച്ച് തെറ്റു ചെയ്ത വ്യക്തിയെ വീണ്ടെടുക്കുന്നതിന്റേതാണ്.

2. വിധി എഴുതാതെ കേൾവിക്കാരനാവുക

മറ്റൊരാളെ തിരുത്താൻ പോകുന്നതിനു മുൻപ് അവരുടെ ഭാഗം കേൾക്കാനുള്ള വിശാലമനസ്സ് നമുക്കുണ്ടായിരിക്കണം. കേട്ടുകേൾവികളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ വിധി എഴുതുന്നതിന് പകരം, സഹോദരനോട് നേരിട്ട് സംസാരിക്കുമ്പോൾ അവരുടെ സാഹചര്യങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കാൻ സാധിക്കും. ക്രിസ്തു നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നത് തെറ്റു ചെയ്യുന്നവരെ കല്ലെറിയാനല്ല, മറിച്ച് സ്നേഹത്തോടെ കൈപിടിച്ചുയർത്താനാണ്.

3. "കെട്ടാനും അഴിക്കാനുമുള്ള അധികാരം"

"നിങ്ങൾ ഭൂമിയിൽ കെട്ടുന്നതെല്ലാം സ്വർഗ്ഗത്തിലും കെട്ടപ്പെട്ടിരിക്കും..." (മത്തായി 18:18) എന്ന് ഈശോ പറയുമ്പോൾ, അത് അനുരഞ്ജനത്തിന്റെ വിശുദ്ധ കൂദാശയെയും സഭയുടെ ഉത്തരവാദിത്തത്തെയുമാണ് ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നത്. പരസ്പരമുള്ള ക്ഷമയും അനുരഞ്ജനവും കേവലം ഭൗതിക തലത്തിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങുന്ന ഒന്നല്ല, അത് നമ്മുടെ നിത്യരക്ഷയെത്തന്നെ ബാധിക്കുന്ന കാര്യമാണ്. നമ്മൾ ഇവിടെ ക്ഷമിക്കുമ്പോഴാണ് സ്വർഗ്ഗത്തിലും ദൈവത്തിന്റെ ക്ഷമ നമുക്ക് ലഭിക്കുന്നത്.

4. "എന്റെ നാമത്തിൽ" എന്നതിന്റെ യഥാർത്ഥ അർത്ഥവും ക്രിസ്തുസാന്നിധ്യവും

സുവിശേഷത്തിന്റെ അവസാന ഭാഗത്ത് ഈശോ മനോഹരമായ ഒരു വാഗ്ദാനം നൽകുന്നു: "രണ്ടോ മൂന്നോ പേർ എന്റെ നാമത്തിൽ ഒരുമിച്ചുകൂടുന്നിടത്ത് അവരുടെ മധ്യത്തിൽ ഞാനുണ്ടായിരിക്കും" (മത്തായി 18:20). 'എന്റെ നാമത്തിൽ' എന്നതുകൊണ്ട് അർത്ഥമാക്കുന്നത് കേവലം യേശുവിന്റെ നാമം ഉച്ചരിക്കുക എന്നതല്ല, മറിച്ച് ക്രിസ്തുവിന്റെ ഭാവത്തോടും, സ്നേഹത്തോടും, താഴ്മയോടും കൂടെ ഒത്തുചേരുക എന്നതാണ്. 

മത്തായി 18:18 - "നിങ്ങൾ ഭൂമിയിൽ കെട്ടുന്നതെല്ലാം സ്വർഗ്ഗത്തിലും കെട്ടപ്പെട്ടിരിക്കും; നിങ്ങൾ ഭൂമിയിൽ അഴിക്കുന്നതെല്ലാം സ്വർഗ്ഗത്തിലും അഴിക്കപ്പെട്ടിരിക്കും."

വിശുദ്ധ മത്തായിയുടെ സുവിശേഷം 18-ാം അധ്യായം 18-ാം വാക്യത്തിലെ ഈ വാക്കുകൾ ക്രിസ്തീയ സഭയുടെ അധികാരത്തെയും, അനുരഞ്ജനത്തിന്റെ (ക്ഷമയുടെ) ആത്മീയ ശക്തിയെയും വ്യക്തമാക്കുന്ന ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട വചനങ്ങളിൽ ഒന്നാണ്.

ഈ വചനത്തിന്റെ ആഴമായ അർത്ഥം താഴെ പറയുന്ന പ്രധാന പോയിന്റുകളിലൂടെ മനസ്സിലാക്കാം:

1. പശ്ചാത്തലവും യഹൂദ പാരമ്പര്യവും

പഴയ നിയമ കാലത്തും യഹൂദ റബ്ബിമാരുടെ ഇടയിലും "കെട്ടുക", "അഴിക്കുക" എന്ന ശൈലിക്ക് രണ്ട് പ്രധാന അർത്ഥങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു:

നിയമപരമായ അധികാരം: ഒരു കാര്യം നിഷിദ്ധമാണോ അതോ അനുവദനീയമാണോ എന്ന് തീരുമാനിക്കാനുള്ള അധികാരം.

സഭാംഗത്വം: തെറ്റു ചെയ്ത ഒരാളെ കൂട്ടായ്മയിൽ നിന്ന് മാറ്റിനിർത്താനും അല്ലെങ്കിൽ വീണ്ടും കൂട്ടായ്മയിലേക്ക് സ്വീകരിക്കാനുമുള്ള അധികാരം.

2. സഭയ്ക്ക് നൽകപ്പെട്ട ആത്മീയ അധികാരം

ഈശോ തന്റെ ശിഷ്യന്മാർക്കും (സഭയ്ക്കും) നൽകിയ വലിയൊരു ഉത്തരവാദിത്തമാണിത്. ഭൂമിയിൽ സഭ എടുക്കുന്ന ആത്മീയമായ തീരുമാനങ്ങൾക്ക് സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ (ദൈവത്തിന്റെ) അംഗീകാരമുണ്ട് എന്ന് ഈശോ ഉറപ്പുനൽകുന്നു. സുവിശേഷ മൂല്യങ്ങൾക്ക് അനുസൃതമായി സഭ നൽകുന്ന കൽപ്പനകളും തീരുമാനങ്ങളും ദൈവീക പദ്ധതിയുടെ ഭാഗമാണ്.

3. പാപമോചനവും അനുരഞ്ജനവും

ഈ വചനത്തിന്റെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട അർത്ഥം പാപങ്ങൾ ക്ഷമിക്കാനും മാപ്പ് നൽകാനുമുള്ള അധികാരം തന്നെയാണ് (യോഹന്നാൻ 20:23 കാണുക). ഒരു വ്യക്തി തന്റെ പാപങ്ങൾ ഏറ്റുപറഞ്ഞ് സഭയിലൂടെ (വൈദികനിലൂടെ) പാപമോചനം നേടുമ്പോൾ, ഭൂമിയിൽ അഴിക്കപ്പെടുന്ന ആ പാപം സ്വർഗ്ഗത്തിലും അഴിക്കപ്പെടുന്നു (മോചിക്കപ്പെടുന്നു). അനുതാപമില്ലാതെ പാപത്തിൽ തന്നെ തുടരുന്ന വ്യക്തി ദൈവ കൂട്ടായ്മയിൽ നിന്നും അകന്നുനിൽക്കുന്നു.

4. പരസ്പരമുള്ള ക്ഷമയുടെ ആത്മീയ നിയമം

ഈ വചനം കേവലം സഭാധികാരികൾക്ക് മാത്രമല്ല, ഓരോ വിശ്വാസിക്കും വലിയൊരു സന്ദേശം നൽകുന്നുണ്ട്. നമ്മൾ ഭൂമിയിൽ വെച്ച് മറ്റുള്ളവരോട് ക്ഷമിക്കുകയും (അഴിച്ചുവിടുകയും) ബന്ധങ്ങൾ പുനഃസ്ഥാപിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ, സ്വർഗ്ഗം നമ്മോടും ക്ഷമിക്കുന്നു. എന്നാൽ നമ്മൾ മറ്റുള്ളവരോട് വൈരാഗ്യവും വിദ്വേഷവും മനസ്സിൽ വെച്ചുകൊണ്ട് ജീവിച്ചാൽ (കെട്ടിയിട്ടാൽ), ആ പാപവും ബന്ധനവും നമ്മുടെ ആത്മാവിനെ ദൈവത്തിൽ നിന്ന് അകറ്റിനിർത്തും.

ചുരുക്കത്തിൽ:

ദൈവം തന്റെ കരുണയും പാപമോചനവും മനുഷ്യരിലേക്ക് ഒഴുക്കുന്നത് സഭയെന്ന കൂട്ടായ്മയിലൂടെയാണ്. ഭൂമിയിലെ നമ്മുടെ അനുരഞ്ജനവും ക്ഷമയും നമ്മുടെ നിത്യരക്ഷയെയും ആത്മീയ സ്വാതന്ത്ര്യത്തെയും നേരിട്ട് ബാധിക്കുന്നു എന്നതാണ് ഈ വചനം നമ്മെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നത്.

മത്തായി 18:20 - "രണ്ടോ മൂന്നോ പേർ എന്റെ നാമത്തിൽ ഒരുമിച്ചുകൂടുന്നിടത്ത് അവരുടെ മധ്യത്തിൽ ഞാനുണ്ടായിരിക്കും."

വിശുദ്ധ മത്തായിയുടെ സുവിശേഷത്തിലെ ഈ വാക്യം പ്രാർത്ഥനയുടെ ശക്തിയെക്കുറിച്ചും, ക്രിസ്തീയ കൂട്ടായ്മയിലെ ദൈവസാന്നിധ്യത്തെക്കുറിച്ചും പ്രതിപാദിക്കുന്ന ഏറ്റവും മനോഹരമായ വചനങ്ങളിൽ ഒന്നാണ്.

ഈ വചനത്തിന്റെ ആഴമായ അർത്ഥവും അതിനു പിന്നിലെ ആത്മീയ സന്ദേശങ്ങളും താഴെ പറയുന്ന പോയിന്റുകളിലൂടെ മനസ്സിലാക്കാം:

1. കൂട്ടായ്മയുടെ പ്രാർത്ഥന 

ദൈവവുമായുള്ള ബന്ധം വ്യക്തിപരം മാത്രമായിരുന്നാൽ പോരാ, അത് കൂട്ടായ്മയുടേത് കൂടി ആയിരിക്കണം എന്ന് ഈശോ പഠിപ്പിക്കുന്നു. ഒറ്റയ്ക്കുള്ള പ്രാർത്ഥനയ്ക്ക് പ്രാധാന്യമുണ്ടെങ്കിലും, വിശ്വാസികൾ ഒന്നിച്ചുചേർന്നു പ്രാർത്ഥിക്കുമ്പോൾ അവിടെ ഒരു പ്രത്യേക ആത്മീയ ശക്തിയുണ്ട്. വലിയ ജനക്കൂട്ടം വേണമെന്നില്ല; രണ്ടോ മൂന്നോ പേർ — അത് ഒരു കുടുംബമാകാം, ദമ്പതികളാകാം, അല്ലെങ്കിൽ രണ്ടു കൂട്ടുകാരാകാം — ഒത്തുചേരുമ്പോൾ തന്നെ ദൈവസാന്നിധ്യം പൂർണ്ണമാണ്.

2. "എന്റെ നാമത്തിൽ" എന്നതിന്റെ അർത്ഥം

കേവലം ക്രിസ്തുവിന്റെ നാമം വായ കൊണ്ട് ഉച്ചരിക്കുക എന്നതല്ല ഇതിന്റെ അർത്ഥം. മറിച്ച്:

ക്രിസ്തുവിന്റെ ഭാവത്തിൽ: സ്വാർത്ഥതയോ, വിദ്വേഷമോ, കപടതയോ ഇല്ലാതെ, ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്നേഹത്തിലും താഴ്മയിലും ഒന്നിച്ചുചേരുക.

ക്രിസ്തുവിന്റെ ഇഷ്ടത്തിന് അനുസരിച്ച്: ദൈവഹിതം എന്താണോ അത് നടപ്പിലാക്കാൻ വേണ്ടി പ്രാർത്ഥിക്കുക.

ഐക്യത്തോടെ: വചനത്തിന്റെ തൊട്ടുമുൻപത്തെ വാക്യത്തിൽ (മത്തായി 18:19) പറയുന്നത് മനസ്സൊരുമയോടെ പ്രാർത്ഥിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചാണ്. പരസ്പരം ക്ഷമിക്കാനും സ്നേഹിക്കാനും തയ്യാറായി ഒരേ മനസ്സോടെ പ്രാർത്ഥിക്കുമ്പോഴാണ് അത് "ഈശോയുടെ നാമത്തിൽ" ആകുന്നത്.

3. ക്രിസ്തുവിന്റെ ജീവസ്സുറ്റ സാന്നിധ്യം 

പഴയനിയമ കാലത്ത് യഹൂദർ വിശ്വസിച്ചിരുന്നത് ദൈവത്തിന്റെ മഹത്വവും സാന്നിധ്യവും ദൈവാലയത്തിലും, പത്തുപേരടങ്ങുന്ന കൂട്ടായ്മയിലുമാണ് എന്നാണ്. എന്നാൽ ഈശോ ആ സങ്കൽപ്പത്തെ മാറ്റിമറിച്ചു. അവിടുന്ന് അരുളിച്ചെയ്തു: നിങ്ങൾ എവിടെയായിരുന്നാലും, അത് വീടോ, വഴിയോ, ഒരു ചെറിയ മുറിയോ ആകട്ടെ, രണ്ടോ മൂന്നോ പേർ എന്റെ നാമത്തിൽ കൂടിയാൽ ഞാൻ അവിടുത്തെ 'രൂപമായി' നിൽക്കുകയല്ല, മറിച്ച് സജീവമായി ജീവിക്കുന്ന സാന്നിധ്യമായി നിങ്ങളുടെ മധ്യത്തിൽ ഉണ്ടാകും.

4. സഭയും കുടുംബപ്രാർത്ഥനയും

കുടുംബം - ചെറിയ സഭ: ഈ വചനം ഓരോ കുടുംബപ്രാർത്ഥനയുടെയും അടിത്തറയാണ്. മാതാപിതാക്കളും മക്കളും ഒന്നിച്ചിരുന്ന് പ്രാർത്ഥിക്കുമ്പോൾ ആ വീട് ഒരു കൊച്ചു ദേവാലയമായി മാറുന്നു.

സഭയുടെ കൂട്ടായ്മ: വിശുദ്ധ കുർബാനയും മറ്റ് യാമപ്രാർത്ഥനകളും ഈ ഐക്യത്തിന്റെ പൂർണ്ണരൂപമാണ്.

ചുരുക്കത്തിൽ:

നമ്മൾ ഒറ്റയ്ക്കല്ല എന്ന വലിയ ആശ്വാസമാണ് ഈ തിരുവചനം നൽകുന്നത്. നമ്മൾ പരസ്പരം സ്നേഹത്തോടും ഐക്യത്തോടും കൂടെ ഒരുമിച്ചു പ്രാർത്ഥിക്കുമ്പോൾ, നമ്മുടെ പ്രാർത്ഥനകൾ കേൾക്കാൻ മാത്രം ദൂരെയല്ല ദൈവം നിൽക്കുന്നത്; മറിച്ച് അവിടുന്ന് നമ്മോടൊപ്പം, നമ്മുടെ തൊട്ടടുത്ത്, നമ്മുടെ മധ്യത്തിൽ തന്നെയുണ്ട്.

ഉപസംഹാരം

പ്രിയ സഹോദരീ സഹോദരന്മാരെ,

സഭയും കുടുംബവും തെറ്റുകൾ വരുത്താത്ത വിശുദ്ധരുടെ മ്യൂസിയമല്ല, മറിച്ച് പാപികൾക്ക് ആത്മീയ സൗഖ്യം നൽകുന്ന ക്രിസ്തുവിന്റെ ആശുപത്രിയാണ്. അവിടെ മറ്റുള്ളവരെ നശിപ്പിക്കുന്ന തീയല്ല, മറിച്ച് സ്നേഹത്തോടെയുള്ള തിരുത്തലാകുന്ന ദീപനാളമാണ് നാം തെളിക്കേണ്ടത്.

നമ്മൾ ഭൂമിയിൽ വെച്ച് അഹങ്കാരം മാറ്റിവെച്ച് പരസ്പരം ക്ഷമിക്കുകയും വൈരാഗ്യത്തിന്റെ കെട്ടുകൾ അഴിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ സ്വർഗ്ഗം നമുക്കായി തുറക്കപ്പെടുന്നു. അപ്പോൾ നമ്മുടെ ഒത്തുചേരലുകൾ കേവലം ചടങ്ങുകളല്ല, മറിച്ച് യേശു ജീവനോടെ വസിക്കുന്ന വിശുദ്ധ ഇടങ്ങളായി മാറും.

പരസ്പരം ക്ഷമിക്കാനും സ്നേഹത്തിൽ ഒന്നാകാനുമുള്ള കൃപയ്ക്കായി പ്രാർത്ഥിക്കാം. അവിടുത്തെ സാന്നിധ്യം എന്നും നമ്മോടുകൂടെയുണ്ടാകട്ടെ. ആമേൻ.

If found useful please share with others

Read also: എട്ടുനോമ്പിന്റെ അജ്ഞാത ചരിത്രം

Click this icon for more articles: 🏠