Homily- ശ്ലീഹാ കാലം മൂന്നാം ആഴ്ച

ഒന്നാം വായന: പുറ 23:20-26

രണ്ടാം വായന: യോനാ 4:1-11

ലേഖനം: റോമാ 15:14-21

സുവിശേഷം: ലൂക്കാ 9:1-6

പ്രിയ സഹോദരി സഹോദരന്മാരെ,

ലൂക്കാ എഴുതിയ സുവിശേഷം ഒൻപതാം അധ്യായം ഒന്നു മുതൽ ആറു വരെയുള്ള വാക്യങ്ങളാണ് നാം ഇന്ന് ശ്രവിച്ചത്. ഈശോ തൻ്റെ പന്ത്രണ്ട് ശിഷ്യന്മാരെയും വിളിച്ച്, അവർക്ക് രോഗശാന്തി നൽകാനും പിശാചുക്കളെ ബഹിഷ്കരിക്കാനുമുള്ള ശക്തിയും അധികാരവും നൽകി സുവിശേഷ പ്രഘോഷണത്തിനായി യാത്രയാക്കുന്നതാണ് ഈ വചനഭാഗത്തിൻ്റെ പശ്ചാത്തലം.

ഈ സുവിശേഷ ഭാഗത്തെ നമ്മുടെ അനുദിന ജീവിതവുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തി ചിന്തിക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന എട്ട് പ്രധാന ചിന്തകൾ നമുക്ക് ഇന്ന് ധ്യാനിക്കാം:

1. കുറവുകളിലെ ദൈവീക രൂപീകരണം

സുവിശേഷത്തിൽ ഈശോ ശിഷ്യന്മാരോട് പറയുന്നു: "യാത്രയ്ക്ക് വടിയോ, സഞ്ചിയോ, അപ്പമോ, പണമോ ഒന്നും എടുക്കരുത്."

നമ്മുടെ ലൗകിക ബുദ്ധി വെച്ച് ചിന്തിച്ചാൽ ഒരു യാത്രയ്ക്ക് പോകുമ്പോൾ ഇതൊക്കെ കരുതാതിരിക്കുന്നത് വലിയ വിഡ്ഢിത്തമാണ്. എന്നാൽ ഈശോ അവരെ ഒരു പ്രധാന പാഠം പഠിപ്പിക്കുകയായിരുന്നു—ദൈവപരിപാലനയിലുള്ള പൂർണ്ണമായ ആശ്രയത്വം. നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ എല്ലാ സുരക്ഷിതത്വങ്ങളും (ബാങ്ക് ബാലൻസ്, സ്വാധീനങ്ങൾ, ബാക്കപ്പ് പ്ലാനുകൾ) ഉള്ളപ്പോൾ നമുക്ക് ദൈവത്തെ ആശ്രയിക്കാൻ എളുപ്പമാണ്. എന്നാൽ ഒന്നുമില്ലാത്ത അവസ്ഥകളിൽ, കുറവുകളുടെ നടുവിലാണ് യഥാർത്ഥ വിശ്വാസം വളരുന്നത്. നമ്മുടെ കഴിവുകളിലല്ല, ദൈവത്തിൻ്റെ വിശ്വസ്തതയിലാണ് നാം ആശ്രയിക്കേണ്ടത് എന്ന് ഈശോ നമ്മെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു.

2. പരാജയങ്ങളുടെ പൊടി തട്ടിക്കളയുക

ഈശോ പറയുന്നു: "ആരെങ്കിലും നിങ്ങളെ സ്വീകരിക്കാതിരുന്നാൽ... നിങ്ങളുടെ കാലുകളിലെ പൊടി തട്ടിക്കളയുവിൻ."

നമ്മുടെ മാനസികാരോഗ്യവുമായി വളരെ ബന്ധപ്പെട്ട ഒരു ചിന്തയാണിത്. നമ്മെ ആരെങ്കിലും വേദനിപ്പിക്കുകയോ, തിരസ്കരിക്കുകയോ ചെയ്താൽ, അല്ലെങ്കിൽ ജീവിതത്തിൽ ഒരു പരാജയം ഉണ്ടായാൽ, നാം ആ സങ്കടവും കയ്പ്പും മനസ്സിൽ കൊണ്ടുനടന്ന് ഭാരപ്പെടാറുണ്ട്. ഈശോ പറയുന്നത്, ആ പരാജയങ്ങളെയും നിരാശകളെയും മനസ്സിൽ ചുമന്നുകൊണ്ട് നടക്കരുത് എന്നാണ്. കഴിഞ്ഞകാല പരാജയങ്ങളുടെയോ, തകർച്ചകളുടെയോ "പൊടി" അപ്പപ്പോൾ തന്നെ ഹൃദയത്തിൽ നിന്നും തട്ടിക്കളഞ്ഞ്, ദൈവകൃപയിൽ പ്രത്യാശയർപ്പിച്ച് മുന്നോട്ട് പോകാൻ നമുക്ക് സാധിക്കണം.

3. കൂട്ടായ്മയുടെ ശക്തി 

ഈശോ ശിഷ്യന്മാരെ ഒറ്റയ്ക്കൊറ്റയ്ക്കല്ല അയച്ചത്, അവരെ ഒരു 'കൂട്ടായ്മയായിട്ടാണ്' ദൗത്യം ഏൽപ്പിച്ചത് (മറ്റു സുവിശേഷങ്ങളിൽ ഈശോ അവരെ ഈരണ്ടു പേരായി അയച്ചു എന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നുണ്ട്).

ഇന്നത്തെ ലോകം വ്യക്തികേന്ദ്രീകൃതമാണ് . "എനിക്ക് ഒറ്റയ്ക്ക് പ്രാർത്ഥിച്ചാൽ മതി, പള്ളിയിലോ കൂട്ടായ്മകളിലോ പോകേണ്ട കാര്യമില്ല" എന്ന് ചിന്തിക്കുന്നവർ ഇന്നുകൂടി വരികയാണ്. എന്നാൽ ക്രൈസ്തവ ജീവിതം ഒറ്റയ്ക്ക് നയിക്കേണ്ട ഒന്നല്ല. നമുക്ക് പരസ്പരം താങ്ങായി നിൽക്കാൻ ഒരു വിശ്വാസസമൂഹം ആവശ്യമാണ്. നാം വീണുപോകുമ്പോൾ നമ്മെ കൈപിടിച്ചുയർത്താൻ, നമ്മെ തിരുത്താൻ, നമുക്കൊപ്പം പ്രാർത്ഥിക്കാൻ ഒരു സഹോദരനോ സഹോദരിയോ നമുക്ക് ആവശ്യമുണ്ട്.

4. ക്രിസ്തുവിൻ്റെ അധികാരം വഹിക്കുന്നവർ

ശിഷ്യന്മാർ സ്വന്തം പേരിലല്ല, ക്രിസ്തുവിൻ്റെ നാമത്തിലാണ് പോയത്. ഈശോ തൻ്റെ സ്വന്തം അധികാരമാണ് അവരിലേക്ക് പകർന്നുനൽകിയത്.

ഇന്ന് തിരുസഭയിലൂടെയും വിശുദ്ധ കൂദാശകളിലൂടെയും ഈ അധികാരം നമ്മുടെ മധ്യേ ജീവസ്സുറ്റതായി നിൽക്കുന്നുണ്ട്. നാം വെറും സാധാരണ മനുഷ്യരല്ല, മറിച്ച് ജീവിക്കുന്ന ദൈവത്തിൻ്റെ ജീവനുള്ള പ്രതിനിധികളാണ്. നമ്മുടെ പ്രാർത്ഥനകൾക്കും, നാം ചെയ്യുന്ന കാരുണ്യപ്രവർത്തികൾക്കും ഒക്കെ പിന്നിൽ ക്രിസ്തുവിൻ്റെ വലിയൊരു ആത്മീയ ശക്തിയുണ്ട്.

5. പ്രവൃത്തിക്ക് മുൻപ് സാന്നിധ്യം

ഈശോ ശിഷ്യന്മാരെ അയക്കുന്നതിന് ഒരു ക്രമമുണ്ട്. അവിടുന്ന് ആദ്യം അവരെ തൻ്റെ അടുത്തേക്ക് വിളിച്ചു, അതിനുശേഷമാണ് അവരെ അയച്ചത്.

പലപ്പോഴും ക്രൈസ്തവ ജീവിതത്തിൽ നമുക്ക് പറ്റുന്ന വലിയൊരു അമളിയാണ് ഇത്—ഈശോയ്ക്ക് വേണ്ടി വല്ലാതെ അദ്ധ്വാനിക്കും, പക്ഷേ ഈശോയോടൊപ്പം സമയം ചിലവഴിക്കാൻ മറന്നുപോകും. പ്രാർത്ഥനയില്ലാത്ത ശുശ്രൂഷകളും, ദൈവവുമായി വ്യക്തിപരമായ ബന്ധമില്ലാത്ത നമ്മുടെ നന്മപ്രവൃത്തികളും വെറും ജീവനില്ലാത്ത ആചാരങ്ങൾ മാത്രമായി മാറും. നമ്മുടെ കുടുംബജീവിതവും അധ്വാനങ്ങളും ഫലദായകമാകണമെങ്കിൽ, ആദ്യം ഈശോയുടെ സന്നിധിയിൽ ഇരുന്ന് അവിടുത്തെ ശക്തിയും സ്നേഹവും സ്വീകരിക്കണം. 'ദൈവസാന്നിധ്യത്തിൽ ഇരിക്കുക' എന്നതാണ് 'ദൈവത്തിനുവേണ്ടി പ്രവർത്തിക്കുന്നതിനേക്കാൾ' പ്രധാനം.

6. ദൈവത്തിൻ്റെ ടൈമിംഗ് ഗ്രേസ്

വഴിയിൽ ഒന്നും കരുതരുത് എന്ന് പറയുമ്പോൾ, ഈശോ ശിഷ്യന്മാരെ ഒരു വലിയ യാഥാർത്ഥ്യം പഠിപ്പിക്കുകയായിരുന്നു—അവർ പോകുന്നിടത്തൊക്കെ അവരെ സ്വീകരിക്കാൻ ദൈവം ചില മനുഷ്യരെ മുൻകൂട്ടി ഒരുക്കിയിട്ടുണ്ട് (വാക്യം 4: "നിങ്ങൾ ഏതൊരു വീട്ടിൽ പ്രവേശിക്കുന്നുവോ അവിടെത്തന്നെ താമസിക്കുവിൻ").

നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ ഭാവിയെകുറിച്ച്  ഉത്കണ്ഠകൾ കൂടുമ്പോൾ ഈ ചിന്ത വലിയൊരു ആശ്വാസമാണ്. നാളെ നമുക്ക് എന്ത് സംഭവിക്കും എന്നോർത്ത് നാം ഭയപ്പെടേണ്ടതില്ല. നാം കടന്നുപോകുന്ന പ്രതിസന്ധികളിൽ നമ്മെ സഹായിക്കാൻ, നമുക്ക് താങ്ങാകാൻ ചില "നല്ല ശമരിയാക്കാരെ" ദൈവം നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൻ്റെ വഴികളിൽ മുൻകൂട്ടി ഒരുക്കിവെച്ചിട്ടുണ്ട്. നാം ചെയ്യേണ്ടത് ദൈവത്തിൻ്റെ ആ ടൈമിംഗിൽ വിശ്വസിക്കുക എന്നത് മാത്രമാണ്.

7. വിട്ടുവീഴ്ചയില്ലാത്ത സുവിശേഷം 

യാത്രയിൽ അപ്പമോ സഞ്ചിയോ കരുതരുത് എന്ന് പറയുന്നതിന് മറ്റൊരു അർത്ഥം കൂടിയുണ്ട്—ഒരു മിഷനറിയെ സംബന്ധിച്ച് സുവിശേഷ പ്രഘോഷണം എന്നത് അത്രമേൽ അടിയന്തിര പ്രാധാന്യമുള്ളതാണ്. സാധനങ്ങൾ പാക്ക് ചെയ്ത് സമയം കളയാൻ അവർക്ക് നേരമില്ല.

തിന്മയും സ്വാർത്ഥതയും നിറഞ്ഞ ഇന്നത്തെ ലോകത്തിൽ നന്മ ചെയ്യാനും ക്രിസ്തുവിന് സാക്ഷ്യം നൽകാനും നാം മടിച്ചുനിൽക്കരുത്. "നാളെയാകട്ടെ, അടുത്ത വർഷമാകട്ടെ, റിട്ടയർമെൻ്റ് കഴിഞ്ഞിട്ടാകട്ടെ" എന്ന് പറഞ്ഞ് ദൈവകാര്യങ്ങൾ നാം മാറ്റിവെക്കരുത്. ഇന്ന്, ഈ നിമിഷം നമ്മുടെ വാക്കുകളിലൂടെയും പ്രവർത്തികളിലൂടെയും ദൈവസ്നേഹം പ്രകടിപ്പിക്കാനുള്ള ആ അടിയന്തിരത ഓരോ ക്രൈസ്തവനും ഉണ്ടായിരിക്കണം.

8. ആത്മീയ ശത്രുക്കൾക്കെതിരെയുള്ള പോരാട്ടം

ഈശോ ശിഷ്യന്മാർക്ക് അധികാരം നൽകിയത് വെറുതെയല്ല, "എല്ലാ പിശാചുക്കളുടെയും മേലും രോഗങ്ങൾ സുഖപ്പെടുത്താനുമുള്ള" അധികാരമാണ് നൽകിയത് (വാക്യം 1).

ഇന്ന് നമ്മുടെ പോരാട്ടം മാംസത്തോടും രക്തത്തോടുമല്ല, മറിച്ച് നമ്മുടെ സമാധാനം കെടുത്തുന്ന ആത്മീയ തിന്മകൾക്കെതിരെയാണ്. കുടുംബങ്ങളിൽ ഉണ്ടാകുന്ന അകാരണമായ കലഹങ്ങൾ, വിഷാദരോഗങ്ങൾ, തെറ്റായ ചിന്തകൾ, ആസക്തികൾ എന്നിവയൊക്കെ ഒരു തരം ആത്മീയ യുദ്ധങ്ങളാണ്. എന്നാൽ ക്രൈസ്തവനായ നീ ഭയപ്പെടേണ്ടതില്ല; മാമ്മോദീസായിലൂടെ ക്രിസ്തു തൻ്റെ വിജയം നിനക്ക് തന്നിട്ടുണ്ട്. പ്രാർത്ഥനയിലൂടെയും വചനത്തിലൂടെയും ഈശോ തന്ന ആ ആത്മീയ അധികാരം ഉപയോഗിച്ച് തിന്മയുടെ ശക്തികളെ തോൽപ്പിക്കാൻ നമുക്ക് സാധിക്കണം.

പ്രിയപ്പെട്ടവരെ, ഓരോ വിശുദ്ധ ബലി കഴിയുമ്പോഴും ഈശോ നമ്മെ ഈ ലോകത്തിലേക്ക് അയക്കുകയാണ്. യാത്രയ്ക്കുള്ള ഭാരങ്ങൾ (ആകുലതകൾ, ഈഗോ, മുൻകോപം) ഒക്കെ ഇവിടെ ബലിപീഠത്തിൽ ഇറക്കിവെച്ച്, ക്രിസ്തുവിൻ്റെ സമാധാനവും രോഗശാന്തിയും നൽകുന്ന നല്ലൊരു 'അപ്പസ്തോലനായി' ജീവിക്കാൻ നമുക്ക് പരിശ്രമിക്കാം.

നമുക്ക് പ്രാർത്ഥിക്കാം: "ഈശോയേ, അങ്ങയുടെ പരിപാലനയിൽ പൂർണ്ണമായി ആശ്രയിക്കാനും, പരാജയങ്ങളുടെ പൊടി തട്ടിക്കളഞ്ഞ് കൂട്ടായ്മയോടെ അങ്ങയുടെ സാക്ഷികളായി ജീവിക്കാനും ഞങ്ങളെ അനുഗ്രഹിക്കണമേ." ആമേൻ.

If found useful please share with others

Click this icon for more articles: 🏠