ഒന്നാം വായന: നിയമാവർത്തനം 8:2-3,14-16

രണ്ടാം വായന: 1 കൊറി 10:16-17

സുവിശേഷം: യോഹ 6:51-58

മിശിഹായിൽ പ്രിയ സഹോദരങ്ങളേ, ഈശോ തൻ്റെ ശരീരവും രക്തവും നമുക്കായി ഭക്ഷണമായി നൽകിയതിൻ്റെ വലിയ രഹസ്യം ആഘോഷിക്കുന്ന ദിവസമാണിന്ന്. "സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിന്നിറങ്ങിയ ജീവനുള്ള അപ്പം ഞാനാണ്" എന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചുകൊണ്ട്, തന്നിൽ വിശ്വസിക്കുന്നവർക്ക് നിത്യജീവൻ വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്ന കരുണാമയനായ ദൈവത്തെയാണ് ഇന്നത്തെ സുവിശേഷത്തിൽ നാം കാണുന്നത്. നമ്മുടെ ജീവിതയാത്രയിൽ ഈ ദിവ്യകാരുണ്യം എങ്ങനെ നമുക്ക് വഴികാട്ടിയാകുന്നു എന്ന് നമുക്ക് ചിന്തിക്കാം.

"ആമേൻ" എന്ന വാക്കിൻ്റെ അർത്ഥം: വെറും വാക്കോ അതോ ജീവിതസമർപ്പണമോ?

ഓരോ വിശുദ്ധ കുർബാനയിലും നാം ദിവ്യകാരുണ്യം സ്വീകരിക്കുമ്പോൾ "മിശിഹായുടെ തിരുശരീരം" എന്ന് കാർമ്മികൻ പറയുമ്പോൾ നാം "ആമേൻ" എന്ന് മറുപടി നൽകുന്നു. പലപ്പോഴും ഇതൊരു ശീലമായി മാറിയിട്ടില്ലേ? ആമേൻ എന്നാൽ "ഇത് സത്യമാണ്, എൻ്റെ ജീവിതം ഇതിൽ ഞാൻ ഉറപ്പിക്കുന്നു" എന്നാണ് ഇതിനർത്ഥം. സ്വർഗ്ഗവും ഭൂമിയും സൃഷ്ടിച്ച ദൈവം എൻ്റെ ആത്മാവിൻ്റെ വിശപ്പടക്കാൻ ഒരു ചെറിയ അപ്പത്തിൻ്റെ രൂപത്തിൽ വരുന്നു എന്ന വിസ്മയകരമായ സത്യത്തിനാണ് നാം ആമേൻ പറയുന്നത്. അത് സ്വീകരിക്കുമ്പോൾ നാം വെറുമൊരു ഗോതമ്പ് അപ്പത്തെയല്ല, മറിച്ച് സാക്ഷാൽ ദൈവത്തെയാണ് സ്വീകരിക്കുന്നത്.

മരുഭൂമിയിലെ മന്നയും വഴിയിലെ ഭക്ഷണവും

പഴയ നിയമത്തിൽ ഇസ്രായേൽ ജനത മരുഭൂമിയിലൂടെ യാത്ര ചെയ്തപ്പോൾ ദൈവം അവർക്ക് 'മന്ന' നൽകി. നമ്മുടെ ജീവിതവും ഒരു മരുഭൂമി യാത്ര പോലെയാണ്. കഷ്ടപ്പാടുകൾ, രോഗങ്ങൾ, ഒറ്റപ്പെടൽ തുടങ്ങിയ മരുഭൂമികളിലൂടെ നാം കടന്നുപോകുമ്പോൾ നമ്മെ തളരാതെ കാക്കുന്നത് ഈ ദിവ്യഭോജനമാണ്.

ലോകം നൽകുന്ന സന്തോഷങ്ങൾ വെറും 'ജങ്ക് ഫുഡ്' പോലെയാണ്; അത് താൽക്കാലിക തൃപ്തി നൽകുമെങ്കിലും നമ്മുടെ ആത്മാവിനെ പോഷിപ്പിക്കില്ല. ഈശോ പറയുന്നു: "എൻ്റെ ശരീരം യഥാർത്ഥ ഭക്ഷണവും എൻ്റെ രക്തം യഥാർത്ഥ പാനീയവുമാണ്." നമ്മുടെ ആത്മീയ തളർച്ച മാറ്റാൻ ഈ അപ്പത്തിനല്ലാതെ മറ്റൊന്നിനും കഴിയില്ല.

സ്വീകരിക്കുന്നവരായി മാറുക

വിശുദ്ധ അഗസ്റ്റിൻ പറയുമായിരുന്നു: "നിങ്ങൾ സ്വീകരിക്കുന്നത് എന്താണോ, അതായി നിങ്ങൾ മാറണം." നാം ഈശോയെ സ്വീകരിക്കുന്നത് നമ്മളിൽ ഒരാളായി ഈശോയെ മാറ്റാനല്ല, മറിച്ച് നമ്മെ ഈശോയെപ്പോലെ മാറ്റാനാണ്. ഈശോ എങ്ങനെയാണോ തകർക്കപ്പെടാനും മറ്റുള്ളവർക്ക് നൽകപ്പെടാനും തയ്യാറായത്, അതുപോലെ നമ്മുടെ ജീവിതവും മറ്റുള്ളവർക്ക് കരുണയായും സ്നേഹമായും നൽകപ്പെടണം. വിശുദ്ധ കുർബാന കഴിഞ്ഞ് പള്ളിയിൽ നിന്നിറങ്ങുമ്പോൾ നാം ഓരോരുത്തരും ലോകത്തിലേക്ക് അയക്കപ്പെട്ട 'ജീവിക്കുന്ന ദിവ്യകാരുണ്യങ്ങൾ' ആയി മാറണം.

ഐക്യത്തിൻ്റെ കൂദാശ

വിശുദ്ധ പൗലോസ് അപ്പസ്തോലൻ പഠിപ്പിക്കുന്നത് പോലെ, നാം പലരാണെങ്കിലും ഒരേ അപ്പത്തിൽ പങ്കുചേരുന്നതുകൊണ്ട് 'ഒരു ശരീരമാണ്'. കുർബാന സ്വീകരിക്കാൻ നിൽക്കുന്ന വരിയിൽ പണക്കാരനും പാവപ്പെട്ടവനും ശത്രുവും മിത്രവും ഒരേപോലെ നിൽക്കുന്നു. അവിടെ വിവേചനമില്ല. ദിവ്യകാരുണ്യം സ്വീകരിക്കുന്ന ഒരു വ്യക്തിക്ക് തൻ്റെ സഹോദരനെ വെറുക്കാൻ കഴിയില്ല. നമ്മുടെ കുടുംബങ്ങളിലും ഇടവകയിലും ഐക്യമുണ്ടാക്കാൻ ഈ തിരുനാൾ നമ്മെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു.

അപ്പത്തിൻ്റെ രൂപത്തിലുള്ള ഈശോയെ നാം ഉൾക്കൊള്ളുമ്പോൾ അത് വെറുമൊരു ചടങ്ങല്ല. വിശക്കുന്ന ഒരു കുട്ടി അമ്മയുടെ അടുത്തു ചെല്ലുന്നതുപോലെയാകണം നമ്മുടെ സമീപനം. അമ്മ നൽകുന്ന ഭക്ഷണം കുട്ടിയുടെ ശരീരത്തിൻ്റെ ഭാഗമായി മാറുന്നതുപോലെ, ഈ ദിവ്യകാരുണ്യം നമ്മുടെ ആത്മാവിൻ്റെ ഭാഗമായി മാറുന്നു. ഇന്ന് നാം വിശുദ്ധ കുർബാനയുടെ തിരുനാൾ (Corpus Christi) അതീവ ഭക്തിയോടെ ആഘോഷിക്കുകയാണല്ലോ. "സ്വർഗത്തിൽ നിന്നിറങ്ങിയ ജീവനുള്ള അപ്പം ഞാനാകുന്നു; ഈ അപ്പത്തിൽനിന്നു ഭക്ഷിക്കുന്നവൻ എന്നേക്കും ജീവിക്കും" (യോഹന്നാൻ 6:51) എന്ന് ഉറപ്പിച്ചു പറയുന്ന ഈശോയെയാണ് ഇന്നത്തെ സുവിശേഷത്തിൽ നാം ദർശിക്കുന്നത്.

ഈ തിരുനാൾ ദിനത്തിൽ, വിശുദ്ധ കുർബാന നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ കേവലം ഒരു ചടങ്ങല്ല എന്ന് തിരിച്ചറിയാൻ സഹായിക്കുന്ന മനോഹരമായ ഒരു ചിത്രം സഭ നമ്മുടെ മുന്നിൽ വെക്കുന്നുണ്ട്—അത് ഒരു കുഞ്ഞും ഒരമ്മയും തമ്മിലുള്ള ആത്മബന്ധത്തിന്റെ ചിത്രമാണ്.

1. അമ്മയുടെ അരികിലേക്ക് ഓടിയടുക്കുന്ന കുഞ്ഞ്

പ്രിയപ്പെട്ടവരേ, വിശുദ്ധ കുർബാന സ്വീകരിക്കാൻ നാം അൾത്താരയിലേക്ക് നടന്നു വരുമ്പോൾ നമ്മുടെ മനോഭാവം എങ്ങനെയുള്ളതാണ്? വെറുമൊരു ഞായറാഴ്ച ചടങ്ങിൽ പങ്കെടുന്നതുപോലെയാണോ?

അല്ല, നമ്മുടെ സമീപനം വിശക്കുന്ന ഒരു കുട്ടി അമ്മയുടെ അടുത്തു ചെല്ലുന്നതുപോലെയാകണം. വിശന്നു കരയുന്ന ഒരു കുഞ്ഞിന് ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ കൊട്ടാരമോ സ്വർണ്ണക്കട്ടികളോ നൽകിയാൽ അത് ശാന്തമാകില്ല. അതിന് ഒരൊറ്റ ലക്ഷ്യമേയുള്ളൂ—അമ്മയുടെ സാമീപ്യവും അമ്മ നൽകുന്ന ആഹാരവും. കാരണം, തന്റെ വിശപ്പകറ്റാൻ അമ്മയ്ക്കേ കഴിയൂ എന്ന് ആ കുഞ്ഞിന് പൂർണ്ണ ബോധ്യമുണ്ട്.

നമ്മുടെ ആത്മാവിന്റെ അവസ്ഥയും ഇതുതന്നെയാണ്. ഈ ലോകത്തിലെ പണമോ, പദവിയോ, സോഷ്യൽ മീഡിയയിലെ അംഗീകാരങ്ങളോ, ആഡംബരങ്ങളോ നമ്മുടെ ഉള്ളിലെ യഥാർത്ഥ വിശപ്പിനെ ശമിപ്പിക്കില്ല. നമ്മുടെ ആത്മാവ് വിശന്നു വലയുമ്പോൾ, "എന്റെ ദൈവമേ, അമ്മയുടെ അരികിലേക്ക് ഓടിയടുക്കുന്ന ആ കുഞ്ഞിനെപ്പോലെ ഞാൻ അങ്ങയുടെ സന്നിധിയിലേക്ക് വരുന്നു" എന്ന പൂർണ്ണമായ ശരണപ്പെടലോടെയാകണം നാം വിശുദ്ധ കുർബാനയെ സമീപിക്കേണ്ടത്.

2. ചോര പാലാക്കി മാറ്റുന്ന മാതൃസ്നേഹം

അമ്മ കുഞ്ഞിന് നൽകുന്ന ആഹാരം വെറുമൊരു ഭക്ഷണമല്ല. അത് അവളുടെ ജീവന്റെയും സ്നേഹത്തിന്റെയും അംശമാണ്. ഒരമ്മ സ്വന്തം ചോര പാലാക്കി മാറ്റി കുഞ്ഞിന് നൽകുമ്പോൾ, അവൾ സ്വന്തം ജീവൻ തന്നെയാണ് കുഞ്ഞിലേക്ക് പകരുന്നത്.

ഇതുതന്നെയാണ് ഈശോയും അൾത്താരയിൽ ചെയ്യുന്നത്. വിശുദ്ധ കുർബാന വെറുമൊരു പ്രതീകമല്ല. കാൽവരിയിലെ കുരിശിൽ നമുക്കായി ചിന്തിയ തിരുരക്തവും മുറിക്കപ്പെട്ട തിരുശരീരവുമാണ് അപ്പത്തിന്റെ രൂപത്തിൽ ഈശോ നമുക്ക് വെച്ചുവിളമ്പുന്നത്. ഒരമ്മ തന്റെ കുഞ്ഞിനെ ജീവനേക്കാൾ അധികം സ്നേഹിക്കുന്നതുപോലെ, നമ്മെ അത്രമേൽ സ്നേഹിക്കുന്നത് കൊണ്ടാണ് ഈശോ സ്വന്തം ജീവൻ നമുക്ക് ആഹാരമായി നൽകുന്നത്.

3. നമ്മുടെ ആത്മാവിന്റെ ഭാഗമായി മാറുന്ന ദിവ്യകാരുണ്യം

നിങ്ങൾ ചിന്തിച്ചു നോക്കിയിട്ടുണ്ടോ, അമ്മ നൽകുന്ന ആഹാരം കുഞ്ഞ് കഴിക്കുമ്പോൾ അത് ആ കുട്ടിയുടെ ശരീരത്തിന്റെ ഭാഗമായി, അവന്റെ ചോരയും മാംസവുമായി മാറുന്നു. എന്നാൽ വിശുദ്ധ കുർബാനയിൽ ഇതിനേക്കാൾ വലിയൊരു ആത്മീയ അത്ഭുതമാണ് നടക്കുന്നത്!

സാധാരണ ആഹാരം കഴിക്കുമ്പോൾ അത് നമ്മുടെ ശരീരത്തിന്റെ ഭാഗമായി മാറുമെങ്കിൽ, വിശുദ്ധ കുർബാന നാം ഉൾക്കൊള്ളുമ്പോൾ നാം ക്രിസ്തുവിന്റെ ഭാഗമായി മാറുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്. ഈ ദിവ്യകാരുണ്യം നമ്മുടെ ആത്മാവിന്റെ ഭാഗമായി മാറുന്നു. നാം ഈശോയെ സ്വീകരിക്കുമ്പോൾ നമ്മുടെ ബലഹീനതകളും പാപക്കറകളും മാറി, നമ്മുടെ ചിന്തകളും പ്രവർത്തികളും ക്രിസ്തുവിന്റേതുപോലെയായി രൂപാന്തരപ്പെടുന്നു. വിശുദ്ധ പൗലോസ് ശ്ലീഹ പറഞ്ഞതുപോലെ, "ഇനി ജീവിക്കുന്നത് ഞാനല്ല, ക്രിസ്തുവാണ് എന്നിൽ ജീവിക്കുന്നത്."

4. നമ്മുടെ ജീവിതവും മുറിച്ചു നൽകപ്പെടണം

അമ്മയിൽ നിന്ന് ജീവനും ആഹാരവും സ്വീകരിച്ച് വളരുന്ന കുഞ്ഞ്, മുതിരുമ്പോൾ ആ അമ്മയെ സംരക്ഷിക്കാൻ കടപ്പെട്ടവനാണ്. സമാനമായി, അൾത്താരയിൽ നിന്ന് ക്രിസ്തുവിനെ സ്വീകരിക്കുന്ന നാമും ഈ ലോകത്തിൽ ക്രിസ്തുവിന്റെ ശരീരമായി മാറാൻ വിളിക്കപ്പെട്ടവരാണ്.

"എന്റെ ഓർമ്മയ്ക്കായി ഇത് ചെയ്യുവിൻ" എന്ന് ഈശോ പറയുമ്പോൾ, അത് അൾത്താരയിലെ ആരാധനയെക്കുറിച്ച് മാത്രമല്ല, നമ്മുടെ ജീവിതം മറ്റുള്ളവർക്കായി മുറിച്ചു നൽകുന്നതിനെക്കുറിച്ച് കൂടിയാണ്. വിശുദ്ധ കുർബാന സ്വീകരിച്ച് നാം ദേവാലയത്തിന് പുറത്തേക്ക് പോകുമ്പോൾ, നമ്മുടെ കുടുംബത്തിലും സമൂഹത്തിലും വിശക്കുന്നവർക്കും സങ്കടപ്പെടുന്നവർക്കും ആശ്വാസമേകുന്ന 'ജീവന്റെ അപ്പമായി' നാം മാറണം. ജാതിയുടെയോ വർണ്ണത്തിന്റെയോ രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെയോ വേലിക്കെട്ടുകളില്ലാതെ, ഒരേ അപ്പത്തിൽ പങ്കുചേരുന്ന നാം ഒരൊറ്റ ശരീരമായി ജീവിക്കാൻ ബാധ്യസ്ഥരാണ്. 

പ്രിയപ്പെട്ടവരേ, നാം ഓരോ തവണ കുർബാന സ്വീകരിക്കുമ്പോൾ കാർമ്മികൻ "ക്രിസ്തുവിന്റെ ശരീരം" എന്ന് പറയുമ്പോൾ നാം "ആമേൻ" എന്ന് മറുപടി പറയാറുണ്ട്. ആ വാക്കിന്റെ അർത്ഥം "അതേ, ഇത് സത്യമാണ്, എന്റെ ജീവിതം ഞാൻ ഇതിൽ സമർപ്പിക്കുന്നു" എന്നാണ്.

അതുകൊണ്ട്, ഇനി അൾത്താരയിലേക്ക് അടുക്കുമ്പോൾ ആ അമ്മയുടെയും കുഞ്ഞിന്റെയും ചിത്രം മനസ്സിൽ സൂക്ഷിക്കാം. തികച്ചും ബോധപൂർവ്വം, ഒരു കുഞ്ഞിന്റെ നിഷ്കളങ്കതയോടെയും ആഗ്രഹത്തോടെയും നമുക്ക് ഈശോയെ സ്വീകരിക്കാം. ആ ദിവ്യകാരുണ്യം നമ്മുടെ ആത്മാവിന്റെ ഭാഗമായി മാറട്ടെ, നമ്മെ പൂർണ്ണമായി ക്രിസ്തുവിലേക്ക് രൂപാന്തരപ്പെടുത്തട്ടെ.

ദൈവം നമ്മെ ഏവരെയും സമൃദ്ധമായി അനുഗ്രഹിക്കട്ടെ. ആമേൻ.

If found useful please share with others


Click this icon for more articles: 🏠