HOMILY- ആണ്ടുവട്ടത്തിലെ 24ആം ഞായർ

ഒന്നാം വായന: പ്രഭാ 27:33-28:9

രണ്ടാം വായന: റോമാ 14:7-9

സുവിശേഷം: മത്താ 18:21-35

ഈശോയിൽ പ്രിയമുള്ള സഹോദരീ സഹോദരന്മാരെ,

ഇന്നത്തെ സുവിശേഷ ഭാഗത്ത് പത്രോസ് ശ്ലീഹാ വളരെ പ്രസക്തമായ ഒരു ചോദ്യവുമായി ഈശോയുടെ അടുത്തേക്ക് വരികയാണ്: "കര്‍ത്താവേ, എന്നോടു തെറ്റുചെയ്യുന്ന എന്റെ സഹോദരനോടു ഞാന്‍ എത്ര പ്രാവശ്യം ക്‌ഷമിക്കണം? ഏഴു പ്രാവശ്യമോ?" (മത്തായി 18:21)

അക്കാലത്തെ യഹൂദ പാരമ്പര്യമനുസരിച്ച് മൂന്ന് തവണ ക്ഷമിക്കുന്നത് തന്നെ വലിയ കാര്യമായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട്, ഏഴ് തവണ എന്ന് പറയുമ്പോൾ താൻ വളരെ ഉദാരമനസ്കനായ ഒരു ചോദ്യമാണ് ചോദിക്കുന്നത് എന്നാണ് പത്രോസ് കരുതിയത്. എന്നാൽ ഈശോയുടെ മറുപടി അവനെയും നമ്മെയും ഒരുപോലെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തുന്നതായിരുന്നു: "ഏഴു തവണയെന്നല്ല, ഏഴേഴ്പത് തവണ എന്ന് ഞാൻ നിന്നോട് പറയുന്നു." (മത്തായി 18:22). അതായത്, ക്ഷമയ്ക്ക് അതിരുകളോ അളവുകളോ ഇല്ല!

ഉപമയുടെ ആശയം

ഇത് കൂടുതൽ വ്യക്തമാക്കാനാണ് ഈശോ പതിനായിരം താലന്ത് കടമുള്ള വേലക്കാരന്റെ ഉപമ പറയുന്നത്. ഒരു താലന്ത് എന്നത് അക്കാലത്ത് ഒരു തൊഴിലാളിയുടെ പതിനഞ്ച് വർഷത്തെ കൂലിയായിരുന്നു. അങ്ങനെയെങ്കിൽ പതിനായിരം താലന്ത് എന്നത് ഒരു മനുഷ്യന് തന്റെ ജീവിതകാലം മുഴുവൻ അധ്വാനിച്ചാലും വീട്ടിതീർക്കാൻ പറ്റാത്തത്ര വലിയൊരു തുകയാണ്! എന്നാൽ കർത്താവ് ആ ദാസനോട് അനുകമ്പ തോന്നി, അവന്റെ ഭീമമായ കടം മുഴുവൻ എഴുതിത്തള്ളി.

പക്ഷേ, പുറത്തിറങ്ങിയ ആ ദാസൻ തനിക്ക് വെറും നൂറു ദനാറ (ഏതാനും ദിവസത്തെ കൂലി മാത്രം) കടമുള്ള സഹപ്രവർത്തകനെ കണ്ട്, അവന്റെ കഴുത്തിനു പിടിച്ച് കടം വീട്ടാൻ നിർബന്ധിക്കുകയും അവനെ കാരാഗൃഹത്തിലടയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. തനിക്ക് ലഭിച്ച വലിയ കാരുണ്യം മറ്റൊരാൾക്ക് നൽകാൻ അവൻ വിസമ്മതിച്ചു. ഒടുവിൽ രാജാവ് അവനെ വിളിച്ച്, അവൻ മറ്റൊരാളോട് കാണിച്ച ക്രൂരതയ്ക്ക് തക്കതായ ശിക്ഷ നൽകുന്നു.

1. ക്ഷമ എന്നത് ഒരു തീരുമാനം ആണ്, ഒരു വികാരമല്ല

നമ്മെ വേദനിപ്പിച്ച വ്യക്തിയോട് പെട്ടെന്ന് സ്നേഹം തോന്നണമെന്നില്ല. അത് സ്വാഭാവികമാണ്. എന്നാൽ ക്ഷമിക്കുക എന്നത് നമ്മുടെ വികാരങ്ങളെ ആശ്രയിച്ചുള്ള ഒന്നല്ല, മറിച്ച് നമ്മുടെ മനസ്സെടുക്കുന്ന ഉറച്ച തീരുമാനമാണ്. "എന്നെ വേദനിപ്പിച്ച വ്യക്തിക്ക് ഞാൻ കർത്താവിന്റെ നാമത്തിൽ മാപ്പു നൽകുന്നു" എന്ന് പ്രാർത്ഥനാപൂർവ്വം തീരുമാനിക്കുമ്പോൾ, ദൈവം നമ്മുടെ ഹൃദയത്തിലെ മുറിവുകൾ ഉണക്കാൻ തുടങ്ങും.

2. ക്ഷമിക്കുന്നത് നമ്മെത്തന്നെ സ്വതന്ത്രരാക്കാനാണ്

പകയും വിദ്വേഷവും മനസ്സിൽ കൊണ്ടുനടക്കുന്നത്, വേറൊരാൾ മരിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച് നമ്മൾ വിഷം കഴിക്കുന്നത് പോലെയാണ്. നമ്മോട് തെറ്റ് ചെയ്ത വ്യക്തി ഒരുപക്ഷേ സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കുന്നുണ്ടാകാം, എന്നാൽ പകയും വിദ്വേഷവും മനസ്സിൽ സൂക്ഷിക്കുന്ന നമ്മൾ സ്വയം മനഃസമാധാനം കളഞ്ഞു കുളിക്കുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്. ക്ഷമിക്കുമ്പോൾ നാം മറ്റൊരാൾക്ക് നന്മ ചെയ്യുക മാത്രമല്ല, നമ്മുടെ മനസ്സിനെ ക്ലേശങ്ങളിൽ നിന്നും തടവറയിൽ നിന്നും സ്വതന്ത്രമാക്കുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്.

3. കുരിശിലെ ഈശോയുടെ മാതൃക

ഏറ്റവും ക്രൂരമായ പീഡനങ്ങൾ ഏറ്റുവാങ്ങി കുരിശിൽ കിടക്കുമ്പോഴും ഈശോ പ്രാർത്ഥിച്ചത്, "പിതാവേ, ഇവരോട് ക്ഷമിക്കണമേ, ഇവർ ചെയ്യുന്നത് എന്താണെന്ന് ഇവർ അറിയുന്നില്ല" (ലൂക്കാ 23:34) എന്നാണ്. തന്നോട് തെറ്റ് ചെയ്തവരോട് എങ്ങനെ ക്ഷമിക്കണം എന്ന് വാക്കുകൾ കൊണ്ട് മാത്രമല്ല, സ്വന്തം ജീവൻ നൽകി അവിടുന്ന് കാണിച്ചു തന്നു. അവിടുത്തെ ശിഷ്യരായ നമ്മളും ആ മാതൃക പിന്തുടരാൻ വിളിക്കപ്പെട്ടവരാണ്.

4. കുടുംബ ജീവിതത്തിലും പ്രയോഗിക ജീവിതത്തിലും ക്ഷമയുടെ പ്രാധാന്യം

ഇന്നത്തെ ലോകത്തിൽ കുടുംബ ബന്ധങ്ങളിലും സൗഹൃദങ്ങളിലും വിള്ളലുകൾ വീഴാൻ പ്രധാന കാരണം വിട്ടുവീഴ്ച ചെയ്യാനും ക്ഷമിക്കാനുമുള്ള മനസ്സിന്റെ അഭാവമാണ്.

ഒരു വലിയ പാപം ക്ഷമിക്കുന്നതിനേക്കാൾ ചിലപ്പോൾ ബുദ്ധിമുട്ടാണ് അനുദിന ജീവിതത്തിലെ ചെറിയ തെറ്റുകളും വാക്കുകളും സഹിക്കുന്നതും ക്ഷമിക്കുന്നതും.

"ഏഴേഴ്പത് തവണ" എന്ന് പറയുമ്പോൾ, അനുദിന ജീവിതത്തിൽ നിർത്താതെയുള്ള വിട്ടുവീഴ്ചയും ക്ഷമയും ആവശ്യമാണ് എന്നാണ് ഈശോ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നത്.

5. വിശുദ്ധ കുർബാനയും കാരുണ്യവും

നാം ഓരോ തവണയും വിശുദ്ധ കുർബാനയിൽ പങ്കെടുക്കുമ്പോൾ ദൈവത്തിന്റെ അനന്തമായ കരുണയാണ് അനുഭവിക്കുന്നത്. ദൈവത്തിൽ നിന്നും അത്രയധികം കാരുണ്യം ഏറ്റുവാങ്ങുന്ന നാം, മറ്റുള്ളവർക്ക് ആ കാരുണ്യം നൽകാൻ മടിച്ചാൽ, ഉപമയിലെ കാരുഷ്യമുള്ള ആ ദാസനെപ്പോലെ നാമും ദൈവത്തിന്റെ മുന്നിൽ കുറ്റക്കാരാകും.

ജീവിത സന്ദേശം

ഈ സുവിശേഷ ഭാഗം നമ്മെ പ്രധാനമായും മൂന്ന് കാര്യങ്ങൾ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു:

ദൈവത്തിന്റെ അളവറ്റ കാരുണ്യം: നാം ദൈവത്തിന് വീട്ടിതീർക്കാൻ പറ്റാത്തത്ര വലിയ കടക്കാരായിരുന്നു (പാപികൾ). എന്നാൽ കുരിശിലെ യാഗത്തിലൂടെ അവിടുന്ന് നമ്മുടെ പാപങ്ങളെല്ലാം സൗജന്യമായി ക്ഷമിച്ചു തന്നു.

ക്ഷമിക്കാനുള്ള കടമ: നാം ദൈവത്തിൽ നിന്ന് സൗജന്യമായി അനുഭവിക്കുന്ന കാരുണ്യവും ക്ഷമയും നമ്മോട് തെറ്റു ചെയ്യുന്ന മറ്റുള്ളവർക്കും നൽകാൻ നാം കടപ്പെട്ടവരാണ്. നമ്മൾ മറ്റുള്ളവരോട് ക്ഷമിക്കുമ്പോഴാണ് ദൈവീക കാരുണ്യം നമ്മിൽ പൂർണ്ണമാകുന്നത്.

ഹൃദയപൂർവ്വമായ ക്ഷമ: വാക്കു കൊണ്ടു മാത്രം പോരാ, "ഹൃദയപൂർവ്വം" ക്ഷമിക്കണം എന്നാണ് ഈശോ പറയുന്നത്. പകയും വിദ്വേഷവും മനസ്സിൽ കൊണ്ടുനടക്കുന്നത് നമ്മെത്തന്നെയാണ് തടവറയിലാക്കുന്നത്.

ഉപസംഹാരം

പ്രിയ സഹോദരീ സഹോദരന്മാരെ, ക്ഷമിക്കുക എന്നത് എളുപ്പമുള്ള ഒരു കാര്യമല്ല; അതിന് ദൈവകൃപയും വലിയ മനസ്സും ആവശ്യമാണ്. എന്നാൽ നാം മറ്റുള്ളവർക്ക് മാപ്പു നൽകുമ്പോൾ, നമ്മൾ അവരോട് ഉദാരത കാണിക്കുകയല്ല, മറിച്ച് ദൈവത്തിന് നമ്മോട് ഉള്ള അളവറ്റ കാരുണ്യത്തിന് നന്ദി പറയുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്. പകയും വിദ്വേഷവും മനസ്സിൽ കൊണ്ടുനടന്ന് സ്വന്തം മനസ്സിനെ ഒരു തടവറയാക്കാതെ, സ്നേഹത്തോടെയും വിട്ടുവീഴ്ചയോടെയും ജീവിക്കാൻ നമുക്ക് പരിശ്രമിക്കാം.

If found useful please share with others

Click this icon for more articles: 🏠